คิดถึงป้าอู๊ดร้านน้องแอมจัง ยังจำความรู้สึกตอนที่เข้าแถวรอซื้อข้าวร้านป้าได้เลย เป็นอะไรที่ประทับใจมากๆกับความใจดีของป้าอู๊ด และพี่สาวอีก 2 คนลูกป้าอู๊ด ที่ตักข้าว ตักกับได้เยอะมากๆ ไม่แพ้กันเลย

..หวัดดีเฮียหยอด..เพิ่งปิ๊กจากการทัวร์อินเดียอ่ะ พอดีมีคาร์บอมซะก่อน เลยต้องกลับก่อนกำหนดอ่ะ. เฮ้อ...โชคดีที่ยังไม่ถึงคราวเป็น ผีเบีย..หนะ เฮีย.. อิๆๆ... แหม ไก่อร่อย หรือ คนขายไก่สวยน่ารักเจ้า.../ ปล.ฝากไป ทวงรางวัลที่ผู้จัดการมาแจกได้ละนะ ..เล่นเกมส์เมื่อสมัยพระเจ้าเหาแล้วอ่ะ ยังไม่ได้ซะที...

ปัญหาคงไม่ได้อยู่ที่แบงค์หรือที่ไก่ทอด

อาจจะอยู่ที่..

เราจะหยิบยื่นสิ่งที่ดีที่สุดที่มีอยู่ให้คนรอบข้าง

หรือจะตั้งใจเสนอสิ่งที่แย่ที่สุดให้พวกเค้า

ทั้งๆที่มันดูมีมูลค่าเหมือนกันทั้งสองอย่าง

แต่ลึกๆเราคงรู้สึกว่า มันไม่เหมือนกัน


.... เขียนดีจังบล็อคนี้...กินข้าวหมูแดงก้อเขียนได้คนเรา..เก่งซะอย่างวุ้ย

แหม๋ ไม่อยากได้ก็ส่งมาทางนี้ได้นะ เรื่องเงินน่ะ เราไม่เกี่ยงอยู่แระ

เราว่าเป็นธรรมดานะ ใบเก่าใครๆ ก็ไม่อยากเก็บไว้อ่ะ นายยอร์ชไม่เป็นเหรอ เลือกใช้แบงค์เก่าๆ ก่อน ยิ่งเป็นแบงค์ที่มีรอยขาด+ติดสก็อตเทปเนี่ย ใช่เลย มันคือ 1st choice แน่นอน

เออ พูดถึงแบงค์เก่าแบงค์ใหม่ ลองถามเล่นๆ ดูนะ เวลาเราไปกด ATM เนี่ย ส่วนใหญ่มักจะแบงค์ใหม่หรือแบงค์ที่อยู่สภาพดี (เรียบ) เคยเจอแบบที่เก่าที่สุดในโลกบ้างหรือเปล่า หึ?

สำหรับร้านน้องแอมเนี่ย ไม่เคยสังเกตว่าได้ไก่ชิ้นที่ใหญ่ที่สุดหรือเปล่าอ่ะ รู้แต่ว่าวันนี้มีแกงเขียวหวานไก่ กับไก่ทอด อีกแล้ว :)

พี่ยอร์ชพลาดไปแล้วหล่ะ เด๋วนี้นะ พี่แกเล่นตักแบบให้น้อย ๆ แต่ถามว่าข้าวพอหรือเปล่า
อยากจะบอกไปว่า "ข้าวอ่ะพอครับ แต่ว่ากับข้าวหน่ะ ขอเยอะ ๆ หน่อย"

จะว่าคนเราก็อย่างนี้แหล่ะ...........เวลาจะใช้เงินก็จะใช้แบงค์เก่า ๆ ก่อน ทั้ง ๆ ที่มันก็มีค่าเท่า ๆ กัน ^ ^